editorial

Regeren zoals de bruinhemden, tot over het lichaam van de vrouwen toe…

Editorial van Nico Cué, 13/07/2018

Het is ontstellend hoezeer zowel de kerkelijke hiërarchieën als de bruinhemden op autoritaire wijze willen heersen over het lichaam van de vrouwen, die dan ook alle redenen hebben om zich ernstige zorgen te maken, gelet op de tijdsgeest en het obscurantisme dat de kop opsteekt. Ook wie hen wél respecteert, past beter op zijn tellen.
Lees verder

We kunnen niet meer zeggen dat we van niets wisten…

Editorial van Nico Cué, 29/06/2018

Lehmann Brothers, dat is intussen tien jaar geleden. Het faillissement van deze Amerikaanse bank veroorzaakte een storm in de financiële wereld. We draaien nog altijd op voor de gevolgen en we zouden nu voor een nog grotere nieuwe tsunami staan. Er gaat geen week voorbij zonder dat een nieuwe waarnemer zijn onrust uitdrukt in de officiële media…
Lees verder

Voor Mawda, met droefenis en woede

Editorial van Nico Cué, 4/06/2018

« De mensen waren alle lust tot leven kwijt en staakten afgemat de strijd: hun broers, hun moeder of hun liefjes het warenvoor hen enkel lege briefjes. de hemel werd een woestenij zonder de zon, het landschap werd verzwolgen door beton. En de wolven… Ze waren weggetrokken uit Parijs Om te zwerven in de toendra leeg en grijs. De wolven waren weggetrokken uit Parijs». [1]
Lees verder

Mei ‘68, lofrede op een gijzeling?

Editorial van Nico Cué, 24/05/2018

‘Jan met de pet ziet nog niet in waarom we staken en daar de vruchten van plukken. Er zijn nochtans genoeg redenen om je een paar mooie dagen te gunnen. Er zijn redenen bij de vleet om jezelf een mooi moment van ontroering te schenken, een kort, sterk en licht subversief ogenblik van bevrijding. Laten we zo stellen, staken zou voor grote of kleine vreugde zorgen, dat staat als een paal boven water. Al was het maar vanuit een persoonlijk oogpunt, even weg van de dagelijkse beslommeringen.’ [1]
Lees verder

Wat onthoudt de geschiedenis als solidariteit een misdrijf wordt?

Editorial van Nico Cué, 4/05/2018

Wat zullen de volgende generaties over twintig jaar denken van ons stilzwijgen, onze onbetrokkenheid, onze instemming? En vooral van het onmenselijk, onverantwoord handelen van de decision makers die ons vandaag uitleggen, alsof het zonneklaar is, dat er geen alternatief is voor de ellende, voor de gruwel?
Lees verder

Wat onthoudt de geschiedenis als solidariteit een misdrijf wordt?

Editorial van Nico Cué, 4/05/2018

Wat zullen de volgende generaties over twintig jaar denken van ons stilzwijgen, onze onbetrokkenheid, onze instemming? En vooral van het onmenselijk, onverantwoord handelen van de decision makers die ons vandaag uitleggen, alsof het zonneklaar is, dat er geen alternatief is voor de ellende, voor de gruwel?
Lees verder

Geluid van de laarzen en stilte van de pantoffels…

Editorial van Nico Cué, 20/04/2018

Tussen 2003 en 2011 stond een metaalarbeider aan het hoofd van Brazilië. Hij heeft het land en het leven van miljoenen arme mensen veranderd. Hij is net achter de tralies beland… De bourgeoisie wil koste wat het kost vermijden dat hij opnieuw de presidentsverkiezingen wint die dit jaar plaatsvinden. Kunnen wij zwijgen?
Lees verder

De “lessen” van de NV-A

Editorial van Nico Cué, 30/03/2018

Wie zich op het pad van de ethiek en het behoorlijk bestuur begeeft, trekt beter geen besmeurd pak aan. Maar daar trekt de NV-A zich niets van aan. Met deze partij is het “doe wat ik zeg, niet wat ik doe”.
Lees verder

Laten we onze eigen resolutie zijn!

Editorial van Nico Cué, 5/03/2018

“We zijn voortaan de bestemmelingen van onze eigen eisen. We moeten gewoon de moed hebben om de brief aan onszelf te lezen. Het gaat niet om de dingen die er staan aan te komen, af te zwakken. Of te onderhandelen zodat de weg wat minder lastig is, noch de hel leefbaar te maken. Het gaat er eenvoudigweg om het niet te hoeven meemaken, en ervoor te zorgen dat niemand het hoeft mee te maken.”[i]
Lees verder

‘De andere wet van de jungle’

Editorial van Nico Cué, 19/02/2018

Een uitzonderlijke golf van solidariteit overspoelde de voorbije weken ons land. Gewone en een paar minder anonieme burgers vangen vluchtelingen op die tijdelijk verblijven in het Maximiliaanpark in Brussel. Een buitengewone actie die de maatschappij verzoent met ons idee van human nature. De ruchtbaarheid die eraan gegeven wordt, de steun waarop de actie kon rekenen en het verzet tegen de criminalisering van dit ‘normale’ broederschap, zijn een belangrijk politiek gegeven. Ze gaan regelrecht in tegen de heersende waarden.
Lees verder