Geluid van de laarzen en stilte van de pantoffels…

Tussen 2003 en 2011 stond een metaalarbeider aan het hoofd van Brazilië. Hij heeft het land en het leven van miljoenen arme mensen veranderd. Hij is net achter de tralies beland… De bourgeoisie wil koste wat het kost vermijden dat hij opnieuw de presidentsverkiezingen wint die dit jaar plaatsvinden. Kunnen wij zwijgen?

Edito de Nico Cué, 20/04/2018.

President Lula was kampioen van de participatieve democratie. Hij riep het bezuinigingsbeleid een halt toe. Heeft armoede en honger in zijn land bestreden. Vitale geneesmiddelen toegankelijk gemaakt. Zijn beleid heeft het land diepgaand veranderd en voor een spectaculair herstel gezorgd. Hij heeft geen vlekkeloos parcours afgelegd, maar op zijn 73ste is hij volgens de polls zo populair dat hij de onbetwistbare favoriet is van de presidentsverkiezingen die dit jaar nog plaatsvinden. Het volk blijft hem op handen dragen. De Brazilianen weten wat Lula voor hen betekend heeft, zelfs al hebben de kandidaat van de arbeiderspartij en Dilma Rousseff die hem opvolgde in 2011, niet elke strijd gewonnen, onder meer het gevecht tegen corruptie.  

Voor de Braziliaanse elite, rechts en extremistische aanhangsels, is het ondenkbaar dat de arbeidersleider opnieuw aan de macht komt. Er werd een heksenjacht op touw gezet om daar een stokje voor te steken.

En om ons te informeren vinden de Europese media het voldoende om de communicatie over te nemen van de vijf grote lokale persgroepen. Allen zijn ze in handen van een handvol machtige Brazilianen. Daar moeten we het mee stellen!  

In werkelijkheid is er sinds 2014 een echte staatsgreep aan de gang. Met een proces zonder bewijzen en een ‘vermoeden van schuld’ dient de lokale justitie de belangen van de rijken, om de invloed van de ex-syndicalist in de kiem te smoren. Een manoeuvre dat er voor zou kunnen zorgen dat… extreemrechts aan de macht komt! De zaak is nog niet rond, maar Luiz Inacio Lula da Silva zit sinds 7 april achter tralies.

Het laat de westerse publieke opinie koud… Alsof democratie geen uitdaging meer is waarvoor gevochten moet worden.

Doof, stom en blind?

Worden wij nu al herleid tot het figuurtje van de drie apen: doof, stom en blind ?

Het gaat slecht met de wereld. Rapporten bevestigen dat het geweld wereldwijd afneemt. En toch, het onveiligheidsgevoel op sociaal vlak neemt over de hele aardbol toe. Hoe kan het ook anders, als een kapitalisme in ademnood vrouwen en mannen op steeds gewelddadigere wijze uitput, kwistig omspringt met natuurlijke hulpbronnen en het milieu, en eenvoudigweg het leven, geweld aandoet?  

Roofzucht en de ‘wet van de jungle’, de onderlinge competitie tussen burgers, ondermijnen het beschermings- en solidariteitssysteem. De ongelijkheid wordt op de spits gedreven. Rechts en zijn extremen trekken koortsachtig het laken naar zich toe. Daar waar democratisch wordt gekozen, zoals in Italië of Hongarije, maar ook elders, bijvoorbeeld in Turkije of het Middellands zeegebied…

Terwijl we onze aandacht richten op ‘hot topics’ als Syrië, die wellicht met dezelfde inkt worden opgetekend als artikels over de chemische wapens van Saddam Hussein of het massagraf van Timisoara, wordt onze blik afgeleid van minder ‘belangrijke’ conflicten? Het moet gezegd, in deze tijden van schemeroorlog blijft de waarheid het eerste slachtoffer van gewapende conflicten.

Waarom laat het lot van de Palestijnen van wie een groot deel vastzit in een gigantisch concentratiekamp genaamd de  Gazastrook’ ons zo onverschillig ? Het Israëlische leger schoot er op vreedzame betogers! Over de ongehoorzame militairen die weigeren te schieten, horen we niet veel…

Wie vertelt ons over de democratische, feministische en multiculturele experimenten die in Rojava, in het Noorden van Syrië, gevoerd worden? Of over de Turkse gewelddaden in Afrin? De Koerden die er wonen en de volkeren in de regio hebben actief meegewerkt aan de nederlaag van Daesh, onder meer door de terroristen in Kobané et in Raqqa te verdrijven. Sinds januari laat onze bondgenoot binnen de NAVO, Erdogan, deze regio bombarderen,en daardoor ook een revolutie die hoofdzakelijk door vrouwen geleid werd!

Na de stilte van de pantoffels volgt doorgaans het geluid van de laarzen !  

Nico Cué
Secretaris-generaal